Nisam cinik i nije mi svejedno kako se u postratnoj, takozvanoj daytonskoj Bosni i Hercegovini obilježavaju razne godišnjice. Datumi koji bi mogli biti podsjetnik na zajedničku tragediju i opomena budućim generacijama, u praksi su pretvoreni u instrumente političkog i nacionalnog razgraničenja. Svaka zajednica njeguje vlastiti kalendar – ne samo datume osnivanja vojnih formacija nego i sjećanja na zločine koje su počinili „oni drugi“. Tako se prošlost ne prevazilazi, nego produžava u sadašnjost.
Nakon referenduma o nezavisnosti 29. februara i 1. marta 1992. godine, međunarodno priznanje Bosne i Hercegovine uslijedilo je početkom aprila, gotovo istovremeno s izbijanjem otvorenih sukoba. Tri ključne vojne formacije iz tog perioda – HVO, Armija RBiH i VRS – i danas obilježavaju vlastite datume kao temelj identiteta. Iako su nastajale u različitim političkim i ideološkim okvirima, njihovo ratni naslijeđe nikada nije integrisano u zajedničku priču; ako je nešto takvo uopšte moguće.
digitalnademokracija.com 