I dok geopolitički (polu)svijet marljivo radi na globalnom haosu, na nekom parčetu planete, na dalekoj periferiji Evrope, u središtu brdovitog i nepredvidivog poluostrva Balkan, neki fudbalski mladobosanci pucaju svojim protivnicima iz Italije penaltik-projektile koje ne može zaustaviti niti jedan proturaketni štit, pa ni živi vratar Donnarumma. Ti fudbalski novi klinci su u noći s 31. marta na 1. april sa Bilinog Polja u Rim ispratili neke nove Azzurre, reprezentaciju čiji su fudbalski preci nekada bili veliki i moćni, nogometna imperija i fudbalska velesila takorekući.
Mnogo mi se, dakle, dopadaju ti mladobosanski „krivovjerci“ s Bilnog Polja što u nogama drže loptu, a među nogama ogroman simbol hrabrosti. E upravo je taj simbol hrabrosti, nalazio se on među nogama, u grudima ili u glavi kao centralnoj jedinici našeg kognitivnog sistema i svijesti, ono što nedostaje ovoj naciji bosanskohercegovačkoj (šta god pod tim pojmom podrazumijevali), naročito onim njenim pojedincima koji posjeduju etičke, a ne etničke, kvalitete i vrijednosti.
Nastavi čitati “Bella Ciao, Zmajevi napadaju Ameriku”
digitalnademokracija.com 